De 1e keuze van de arts is om af te wachten met als advies veel water te drinken, en zo nodig een pijnstiller in te nemen. Cranberry capsules of drank kunnen helpen. Vaak geneest de aandoening binnen een week. Mocht dit niet het geval zijn dan zal de arts antibiotica voorschrijven. Om de diagnose bevestigt te zien, kan met een urinestrip in de urine gekeken worden of het inderdaad om een ontsteking gaan. Om te weten welke bacterie de ontsteking veroorzaakt kan er ook nog een kweek van de urine worden verricht. Dan geeft u een potje urine af die naar het laboratorium wordt gestuurd voor onderzoek. De arts kan de uitslag van de kweek afwachten of kan direct antibiotica voorschrijven in dat geval kan na de uitslag zo nodig de antibiotica aangepast worden.
Medicijnen
Bij de meeste vormen van blaasontsteking is antibiotica het aangewezen medicijn. Lees voordat u het medicijn gaat gebruiken altijd eerst de bijsluiter. Voor alle antibiotica geldt dat een kuur moet worden afgemaakt. Heeft u eerder bij een bepaald antibioticum een allergische reactie gehad, dan mag u dit medicijn niet meer (opnieuw) gebruiken. Merkt u dat de antibioticakuur niet goed werkt of krijgt u er koorts bij, neem dan contact op met een arts.
Bij acute blaasontsteking bij gezonde personen kunnen de volgende antibiotica die via de mond moeten worden ingenomen, worden voorgeschreven:
- Nitrofurantoïne. Dit antibioticum reageert goed tegen de E-coli-bacterie die in de meeste gevallen (80%) de oorzaak is van een blaasontsteking. Nitrofurantoïne kan de urine geel of bruin kleuren. Bij nierfunctiestoornissen mag nitrofurantoïne niet gebruikt worden.
- Fosfomycine. Dit antibioticum wordt in principe als 1-malig dosering voorgeschreven, bij voorkeur voor het naar bed gaan op een lege maag.
- Trimethoprim.
Bij acute blaasontsteking bij zwangerschap wordt er meestal eerst een kweek gedaan. Daarna wordt er gelijk met antibiotica begonnen. Bij zwangerschap kunnen de volgende antibiotica die via de mond worden ingenomen, worden voorgeschreven:
- Nitrofurantoïne. Echter niet aan het eind van de zwangerschap. Nitrofurantoïne kan de urine geel of bruin kleuren. Bij ernstige nierfunctiestoornissen mag nitrofurantoïne niet gebruikt worden.
- Fosfomycine. Dit antibioticum wordt in principe als 1-malig dosering via de mond ingenomen, bij voorkeur voor het naar bed gaan op een lege maag.
- Trimethoprim. Deze antibiotica mag niet gegeven worden bij ernstig gestoorde lever- en nierfuncties en bepaalde vormen van bloedarmoede.
- Amoxicilline/clavulaanzuur kuur, via de mond. Niet gebruiken wanneer er een voorgeschiedenis is met geelzucht, leverfunctiestoornis en een ernstige reactie van de huid.
Wanneer de uitslag van het urineonderzoek bekend is, kan er mogelijk voor een gerichtere behandeling van antibiotica veranderd worden. Bij terugkerende blaasontsteking bij gezonde personen is de 1e keus om veel te drinken, goed leegplassen, direct gaan plassen wanneer er aandrang is, en na seks ook gelijk gaan plassen. Cranberry capsules of drank kunnen helpen. Mocht dit alles niet helpen dan kunnen medicijnen voorgeschreven worden.
Medicijnen bij terugkerende blaasontsteking bij gezonde personen: Een van de volgende antibiotica, afhankelijk van de efficiëntie van de medicatie bij de 1e blaasontsteking, wordt voor langere duur 6 tot 12 maanden voorgeschreven:
- Nitrofurantoïne, inname via de mond bij voorkeur voor het slapen gaan. Bij langdurig gebruik kunnen er bijverschijnselen optreden als aandoeningen van de zenuwen en kortademigheid met prikkelhoest. Verder kan nitrofurantoïne de urine geel of bruin kleuren. Bij ernstige nierfunctiestoornissen mag nitrofurantoïne niet gebruikt worden.
- Trimethoprim, inname via de mond bij voorkeur voor het slapen gaan. Deze antibiotica mag niet gegeven worden bij ernstig gestoorde lever- en nierfuncties en bepaalde vormen van bloedarmoede.
De arts kan er ook voor kiezen om een van deze antibiotica alleen voor te schrijven nadat er seksueel contact is geweest. Dan wordt geadviseerd om binnen 2 uur een dosis in te nemen en niet meer dan 1 dosis per dag. Bij vrouwen rondom de overgang. Rondom de overgang kan het slijmvlies van blaas en vagina dunner worden door afname van de oestrogenen, hierdoor kunnen er vaker blaasinfecties en terugkerende blaasinfecties optreden. De arts kan dan oestrogenen voorschrijven:
- Oestriol. Dit medicijn wordt vaginaal ingebracht. Dit middel wordt bij voorkeur niet gebruikt bij borstkanker (of wanneer u dat gehad heeft), bij acute lever- en nieraandoeningen, en bij hartklachten.
Lees voordat u het medicijn gaat gebruiken altijd eerst de bijsluiter.
Alternatieve behandelingen
Mogelijke alternatieve behandeling van blaasontsteking zou cranberry extract en lactobacillen-preparaten kunnen zijn.
Leefstijl veranderingen
Drink veel water, eet gezond veel fruit en groente. Matig alcohol en bij blaaspijnsyndroom kunt u beter helemaal geen alcohol nuttigen, want het verergert de pijn. Gebruik geen zeep in het schaamgebied. Stop met roken. Mijd scherpe kruiden. Ga plassen na seksueel contact. Veeg bij de grote boodschap de juiste kant op. Draag losse onderkleding, rokken en/of broeken zodat de blaas niet wordt afgekneld. Zorg voor een goed stoelgang. Houd uw urine niet te lang op. Het best is om direct te gaan plassen zodra u aandrang voelt. Uitplassen, dat wil zeggen de blaas volledig ledigen.
Bijkomende risico’s
De bacteriën kunnen zich bij een onbehandelde blaasontsteking in de blaaswand nestelen en zo regelmatig ontstekingen kunnen geven. Daarnaast kan een onbehandelde blaasontsteking opstijgen naar de hoger gelegen urinewegen en naar de nieren en daar nierbekkenontsteking veroorzaken. Deze is lastiger te behandelen dan een blaasontsteking. Een nierbekkenontsteking kan een chronische vorm aannemen wat weer ernstige gevolgen kan hebben voor de hele nier met uiteindelijk nierfalen. Tevens kunnen de bacteriën van een onbehandelde blaasontsteking zich via het bloed over het hele lichaam verspreiden en bloedvergiftiging veroorzaken. Wat een zeer ernstige tot levensbedreigende situatie is, met hoge koorts en rillingen. Dit moet direct behandeld worden. In het laatste trimester van de zwangerschap kan een onbehandelde blaasontsteking weeën opwekken.
Een ander risico is wanneer de E-coli bacterie resistent is voor antibiotica, dan moet worden overgegaan op duurdere medicatie.
